De eerste en zeker niet de slechtste

De eerste en zeker niet de slechtste

De eerste en zeker niet de slechtste.

Terwijl de melodie van een welbekend oud volksliedje,  “Als de klok van Arnemuiden”,  langzaam  uit mijn geheugen verdween  wandelde ik ietwat “overdressed” met mijn hengelspullen vanaf de parkeerplek richting het strand. Nu zullen jullie je misschien afvragen, waar heeft hij het nu weer over. Welnu, mijn teerbeminde en ik waren uitgenodigd deel te nemen aan de viering  van een 60ste verjaardag. De jarige Job werd, aangevoerd door zijn schoonfamilie, onder de welluidende klanken van een Mook luidkeels toegezongen. Na een massaal meegezongen “ zal hij leven” werd er een medley van Hollandse liedjes ten gehore gebracht, vandaar.  Nodeloos te zeggen dat daarna de kelen grondig gesmeerd moesten worden.

Maar goed, ik word geacht iets te schrijven over de eerste wedstrijd van de competitie 2017-2018 dus dat ga ik ook doen.  Op het plateau trof ik Frank en Léo. Mijn blik werd meteen getrokken naar de “achter de fiets strandviskar” van Léon. Drommels, daar was over nagedacht. Een aluminium fietskar met een brede wielbasis tegen het omslaan. ( Uit ervaring weet ik dat smalle karren  dat nogal eens doen.) Een stevige trekstang en  uitgerust met kloeke banden waar je U tegen zegt . Uiteraard volledig zelf gebouwd. Na uitvoerig de kar te hebben bekeken en besproken werd het tijd om een plekje te gaan zoeken. De plek die ik in gedachte had lag in de noord. Daar aangekomen trof ik Jaco en Hielke aan. Na wat heen en weren langs de waterkant meende ik mijn plekje te hebben gevonden. Terwijl ik geanimeerd stond te keuvelen met mijn buren kwam de gemotoriseerde brigade voorbij, op zoek naar de perfect plek. Met Jaco en Hielke links en in de verte Martin Duyn met zijn kleinzoon Tim op rechts begon om 09.00 uur de eerste wedstrijd van de competitie 2017-2018.

 

Met mijn wat lichtere hengel viste ik in het zwin en met de andere verder weg tegen de bank. Toen begon het wachten. Zag ik zowel op ver links als op ver rechts al snel de eerste vissen het strand op komen, met Jaco en mijzelf lukte het niet zo erg. Aan het weer kon het in ieder geval niet liggen. Een matige wind en een mooi zonnetje zorgde er al snel voor dat ik het behoorlijk warm kreeg. Jammer genoeg niet van de visvangst. Vingen Tim van Egmond en Hielke regelmatig hun visjes, Jaco en ik werden maar mondjesmaat bedeeld. Nu zal het jullie bekend zijn dat mooi weer ook zijn keerzijde heeft. Jullie kennen ze wel, zwemmers en surfers, wandelaars en hondenbezitters, mountainbikers en trimmers. Sommige ongevaarlijk en andere ronduit vervelend. Honden die tegen je spullen aan piesen en een pier wel interessant vinden ruiken. Zwemmers en surfers die zondig vlakbij jouw hengel te water moeten gaan.  Mountainbikers die vlak langs je heen zoeven. En trimmers. Zo ook afgelopen zondag. Ben ik even bezig bij mijn kist loopt er zo’n figuur tussen mij en mijn hengels, hemelsbreed zeker anderhalve meter ruimte. Uiteraard raakte hij verstrikt in een reservelijn. Gelukkig geen haken in ledematen of edele delen maar toch. Schaapachtig  rondkijkend probeerde hij zich te bevrijden terwijl ik even stoom stond af te blazen. Volgens zijn metgezellin kon het wel iets minder. Nu zal het materiaal mij een biet wezen maar als er haken in ledematen verdwijnen weet ik wel wie de gebeten hond is. Nadat beiden waren verder gehold, op mijn advies een stukje bij de vloedlijn vandaan, kon ik verder. Uiteindelijk bleef ik steken op zeven platvisjes, zegge en schrijven 1.68 meter. Met het zweet in mijn bilnaad kwam ik weer bij mijn auto. In het clublokaal konden Kees en ik de eindstand opmaken en die was als volgt.

OP de eerste plaats Peter Mourits met 10,75 meter.

Op de tweede plaats Frank Juffermans met 5,04 meter vis.

Op de derde plaats Hielke Boomsma met 5,00 meter vis.

De gelukkige met de Tombola waren Willem Olbers, Cor Zonneveld en Wilfried Duis.

Wist U dat:

Er totaal 74,9 meter vis is gevangen.

De meeste vis in de noord zat.

Peter Mourits stond te vissen op de plek die Kees Castricum in gedachte had.

Het verschil tussen Peter en Kees “slechts” 10,5 meter vis was.

De competitie voor de grootste rond/platvis ook weer is begonnen.

Een aantal van ons geklopt zijn door Tim van Egmond, een kereltje van  vier turven hoog.

Hij van zijn opa zelf moet ingooien.

Hij dat doet met hengels die drie maal langer zijn dan hijzelf is.

Sommige verjaardagsgangers toch wat moeite hadden.

Een daarvan verstek liet gaan bij de prijsuitreiking maar wel een tombolabon won.

Ik 1,76 meter trimmer wilde opgeven maar Kees daar niet in stonk.

In de categorie, grootste trimmer ik aan de leiding ga.

Ik de volgende wedstrijd dranghekken mee neem.

Met vriendelijke groet,

Gert-Jan de Zeeuw.

P.S.

Voor de onwetende onder U, een mook is de plaatselijke naam voor een accordeon.

GJ